W późniejszej semiotyce i językoznawstwie przeciwstawienie to nabrało szerszego znaczenia. Denotacja oznacza tu podstawowe, dosłowne lub definicyjne znaczenie znaku, natomiast konotacja obejmuje skojarzenia, wartości emocjonalne, kulturowe, stylistyczne lub ideologiczne z nim związane. Przykładowo denotacją słowa „dom” może być budynek przeznaczony do zamieszkania, natomiast jego konotacje mogą obejmować bezpieczeństwo, rodzinę, prywatność lub dzieciństwo.
W analizie obrazów, dzieł sztuki i przekazów medialnych, rozwijanej m.in. przez Rolanda Barthes’a, denotacja dotyczy tego, co znak przedstawia na najbardziej bezpośrednim poziomie. Fotografia czerwonej róży denotuje określony kwiat, ale może konotować miłość, namiętność albo romantyczność. W praktyce znaczenia denotacyjne i konotacyjne bywają trudne do ścisłego oddzielenia, ponieważ rozumienie znaków zależy od kultury, sytuacji komunikacyjnej i kompetencji odbiorcy.
Denotacja w logice i semantyce formalnej W logice oraz semantyce formalnej denotacja jest wartością przypisywaną wyrażeniu w określonej interpretacji lub modelu.