W 1913 rodzina powróciła do Merrill, co umożliwiło Carlowi ponowne podjęcie nauki i, w konsekwencji, ukończenie szkoły podstawowej (w 1916). Droga do dalszej edukacji była jednak, ku ogromnemu rozczarowaniu chłopca, zamknięta: najbliższa szkoła wyższego stopnia znajdowała się prawie 8 kilometrów od domu, w którym mieszkał. Zaczęły również dawać znać o sobie, lekceważone do tej pory, problemy ze słuchem, utrudniające zrozumienie słów nauczyciela. W 1916 roku zmarła również matka artysty, Arminta. Wydarzenie to miało poważne konsekwencje ekonomiczne dla całej rodziny: schorowany William nie był w stanie samodzielnie utrzymać gospodarstwa i dwóch synów, w związku z czym piętnastoletni Carl i o dwa lata starszy Clyde zmuszeni byli poszukać pracy.
W ciągu następnych lat Barks imał się, z mniejszym lub większym powodzeniem, wielu zawodów. Próbował swych sił m.in. jako drwal, kowboj, tokarz czy drukarz, pracował również na kilku farmach. W 1918 podjął pierwszą, nieudaną próbę zaistnienia w świecie komiksu: mając w kieszeni 100 dolarów przybył do San Francisco, gdzie starał się o pracę rysownika w redakcjach kilku gazet.