Budowa geologiczna i rzeźba terenu Na północnym wybrzeżu Brunei rozciąga się wąska nizina, która przechodzi tereny pagórkowate na południu. Na południowym wschodzie ciągną się góry Tamabo z najwyższym szczytem Bukit Pagon (1841 m n.p.m.). Wybrzeże jest na przemian piaszczyste i zabagnione, przede wszystkim w części wschodniej.
Klimat Brunei leży w strefie klimatu równikowego wybitnie wilgotnego, będącego pod wpływem wiatrów monsunowych.
W kraju występują dwie długie pory deszczowe, rozdzielone dwoma okresami przejściowymi, gdzie intensywność opadów jest mniejsza. Od grudnia do marca gdy wieje monsun północno-wschodni, a od maja do września monsun południowo-zachodni, które przynoszą obfite opady. Często występują burze. Suma rocznych opadów to 2500–5000 mm. Względna wilgotność powietrza jest wysoka przez cały rok – ponad 80%.
Temperatury mają zasadniczo przebieg typowy dla klimatu równikowego, gdzie przez cały rok jest gorąco, a średnia temperatura miesięczna to 27–28 °C.
Wody Wiele krótkich rzek uchodzących do Morza Południowochińskiego w Zatoce Brunei.