Akcja „Hiacynt” – masowa akcja Milicji Obywatelskiej, przeprowadzona w PRL w latach 1985–1987, polegająca na zbieraniu materiałów o polskich homoseksualnych mężczyznach i ich środowisku, w wyniku której zarejestrowano ok. 11 000 akt osobowych, tzw. „różowe teczki”.
Tło mały|upright|200px|Akcja otrzymała kryptonim „Hiacynt”, ponieważ kwiat ten był symbolem homoerotycznych relacji ze względu na Hiacynta, syna Amyklasa, kochanka Apollina. mały|upright|gen. Czesław Kiszczak - Szef MSW. To on wydał oficjalny rozkaz rozpoczęcia akcji. Do końca PRL-u osobiście kontrolował istnienie i wykorzystanie „różowych teczek” mały|upright|Waldemar Zboralski - uznawany za kluczowego lidera w reakcji na Akcję Hiacynt. To on w 1987 roku założył Warszawski Ruch Homoseksualny (WRH).
W Polsce karalność aktów homoseksualnych miała miejsce, kiedy na ziemiach polskich obowiązywały ustawy karne zaborców. Kontakty homoseksualne zostały pominięte w kodeksie karnym z 1932 roku (Kodeks Makarewicza). W 1948 roku władze Polski Ludowej ustanowiły wiek osób legalnie dopuszczających się kontaktów homo- i heteroseksualnych na 15 lat. Stosunek władz komunistycznych wobec kontaktów homoseksualnych był jednak negatywny, co wiązało się ze stalinowskim podejściem do tego zjawiska, ukształtowanym w latach 30. XX w.