„Krwawa niedziela” w Inowrocławiu – masakra więźniów z zakładu karnego w Inowrocławiu, dokonana przez Niemców w nocy z 22 na 23 października 1939 r. Z ręki pijanego landrata Ottona Christiana von Hirschfelda i jego kompanów zginęło wówczas 56 Polaków. Informacje o samosądzie po kilku dniach przedostały się na Zachód i zostały wykorzystane przez aliancką propagandę, co zmusiło niemieckie władze do ukarania przynajmniej części sprawców.

Początki niemieckiej okupacji Inowrocławia Inowrocław został zajęty przez oddziały Wehrmachtu 8 września 1939 r.

W Inowrocławiu i jego okolicach niezwłocznie rozpoczęły się aresztowania Polaków, których ofiarą padali głównie przedstawiciele lokalnych elit politycznych, gospodarczych i intelektualnych. Zatrzymanych umieszczano przede wszystkim w inowrocławskim więzieniu, znajdującym się przy ulicy Pakoskiej (obecnie Narutowicza). Od końca września miały tam miejsce zbiorowe mordy, a od około 10 października dzień w dzień więzienie opuszczały transporty skazanych, których wieziono na egzekucję do Zajezierza w Puszczy Bydgoskiej bądź w okolice wsi Rożniaty nad Notecią. Udokumentowane źródłowo wywózki z października i listopada 1939 r. objęły łącznie około 600 osób.