Ćakra, czakra, czakram (sanskryt: ćakra „koło”, „okrąg”) – jeden z wielu ośrodków psychiczno-energetycznych w ciele, ważnych w okultystycznych praktykach fizjologicznych niektórych odmian hinduizmu i buddyzmu. Czakry wykorzystywane są w różnych starożytnych praktykach medytacyjnych, określanych zbiorczo jako tantra. Są to miejsca, gdzie krzyżuje się wiele kanałów energetycznych (nadi) i gromadzi się energia prana. Ośrodek ten odbiera, magazynuje i promieniuje energię o wibracji właściwej dla swojej funkcji (zob. ćakry główne), która konieczna jest do życia istot (w szczególności ludzi). Rozwijanie ćakr prowadzi do rozwoju wewnętrznego i duchowego wyzwolenia.
Koncepcja czakr pojawiła się we wczesnych tradycjach hinduizmu. Istnieją różnice w wierzeniach pomiędzy poszczególnymi religiami hinduskimi. Wiele tekstów buddyjskich mówi o pięciu czakrach, podczas gdy źródła Hinduizmu mówią o sześciu lub siedmiu. Wczesne teksty sanskryckie mówią o nich zarówno jako o obrazach medytacyjnych łączących kwiaty i mantry, jak i o fizycznych elementach ciała. W ramach jogi kundalini techniki takie jak ćwiczenia oddechowe, wizualizacje, mudry, bandhy, krije i mantry służą manipulacji przepływem subtelnej energii przez czakry.