Sumy kapitałowe dominikanów pochodziły z zapisów Ignacego Piotrowina Janiszewskiego, podstarosty mińskiego – 600 rubli srebrnych, oraz rodziny Wołodkowiczów – 1500 rubli srebrnych. Wedle danych z wizytacji 1830 roku dominikanie mińscy posiadali dwa kapitały. Pewny i procentowany, pochodzący z różnych legacji, wynosił 5110 rubli srebrnych. Niepewny w wysokości 8192 rubli srebrnych 50,5 kopiejek został zakredytowany kahałowi mińskiemu. Mimo założenia sprawy sądowej, nie został odzyskany.
Architektura Zespół architektoniczny dominikańskiego klasztoru miał wyraźną, rozmieszczoną w przestrzeni kompozycję, której pierwszy plan stanowiła brama wejściowa, bezpośrednio za nią fasada kościoła, a rolę szczególnego tła pełniły mury klasztoru.
Kościół Dominującym elementem zespołu klasztornego był kościół św. Tomasza z Akwinu, stojący w jego narożnej części. Kościół był klasyczną trójnawową bazyliką bez transeptu, z prostokątnym prezbiterium. Świątynia łączyła w sobie cechy późnego renesansu i wczesnego baroku. Po bokach fasady symetrycznie były rozmieszczone kaplice. Posiadały one ośmioboczne bębny, które wieńczyły kopuły z latarniami. Centralna część fasady miała niekonwencjonalne rozwiązanie architektoniczne, charakterystyczne dla baroku wschodniego: oś symetrii wyznaczona była nie otworami, lecz przestrzenią między nimi.