Ursycyn (łac. Ursicinus) – rzymski dowódca wojskowy z IV wieku n.e.
W pierwszej połowie lat 50. IV wieku Ursycyn dowodził rzymskimi siłami w Nisibis (dziś Nusaybin) na granicy z Persją, służąc w randze dowódcy jazdy (łac. magister equitum)Ammianus Marcellinus, „Dzieje rzymskie”, przeł. I. Lewandowski, Warszawa 2002, XIV, 9, 1.. W 353/354 r. został odwołany do Antiochii (dziś Antakya) przez cezara Gallusa panującego we wschodniej części Cesarstwa Rzymskiego. W tym czasie panował tam terror rozpętany przez obawiającego się o swą władzę Gallusa. Nie jest jasne, czy Ursycyn brał osobiście udział w wydawaniu wyroków śmierci na ofiary terroru, czy też był jedynie biernym obserwatorem wydarzeńTamże, XIV, 9, 3-9; por. E.A. Thompson, „The historical work of Ammianus Marcellinus”, Cambridge, 1947, s. 62-69..
W 354 r., już po usunięciu Gallusa przez jego zwierzchnika, cesarza Konstancjusza II, Ursycyn został odwołany ze wschodniej części Cesarstwa Rzymskiego, sprowadzony do Mediolanu i oskarżony o zbrodnię obrazy majestatu cesarskiego na skutek dworskich intrygAmmianus Marcellinus, „Dzieje rzymskie”, XIV, 11, 1-5;