F. Trombley, „Ammianus Marcellinus and fourth-century Warfare. A protector's approach to historical narrative”, [w:] „The Late Roman World and its Historian. Interpreting Ammianus Marcellinus” ed. by J.W. Drijvers and D. Hunt, London 1999, s. 19.. Stamtąd Ursycyn został ponownie odwołany, ale w drodze na zachód cesarz Konstancjusz II anulował swój rozkaz i w obliczu pewnej już wojny z Persją, ponownie oddelegował Ursycyna na pogranicze rzymsko-perskie, aby powstrzymał spodziewaną inwazję. Kampania zakończyła się jednak dla Rzymian niepowodzeniem. Ursycyn dostał się w zasadzkę, z której zdołał się wprawdzie wydostać, ale w której stracił swój oddział i nie był w stanie przyjść z odsieczą rzymskiej twierdzy Amidzie, która po 72 dniach obrony wpadła w ręce PersówAmmianus Marcellinus, „Dzieje rzymskie”, XVIII, 6, 5-8, 14.. Z powodu tych niepowodzeń, w 360 r. Ursycyn został ostatecznie odwołany i pozbawiony zajmowanych stanowiskTamże, XX, 2..
Przypisy
Bibliografia Ammianus Marcellinus, „Dzieje rzymskie”, przeł I.