Harteva, gdy nauczył się języka esperanto, otrzymał pozwolenie od Rutherforda na przetłumaczenie na ten język książki „Miliony obecnie żyjących nigdy nie umrą!”. Została wydana w 1922 roku w Helsinkach, tuż przed konferencją esperantystów. Na tej konferencji wygłosił przemówienie w esperanto na temat „Miliony”, którego wysłuchali delegaci ze Stanów Zjednoczonych, Chin, Japonii, Algierii, Australii, Argentyny, Brazylii i innych krajów. Harteva wygłaszał wykłady w esperanto w 12 miastach Europy.
W 1924 roku w Örebro zorganizowano kongres dla 500 głosicieli z całej Skandynawii. Następny taki kongres odbył się w 1927 roku w Helsinkach, program przeprowadzono w języku angielskim, szwedzkim i fińskim.
W tym samym roku wielu fińskich wyznawców wyjechało do Estonii, by tam prowadzić działalność kaznodziejską. Właśnie z tego kraju nadawano również w języku fińskim audycje radiowe tego wyznania.
W 1931 roku w fińskim biurze uruchomiono pierwszą drukarnię. W 1932 roku wydrukowała 700 000 egzemplarzy publikacji, czyli przeciętnie 1000 egzemplarzy na każdego głosiciela.