11 marca 1933 roku prawnie zarejestrowano Vartiotornin Raamattu- ja Traktaattiseura r.y. (Towarzystwo Biblijne i Traktatowe – Strażnica). W tym samym roku otwarto nowe Biuro Oddziału. Ze względu na rozwój biuro było kilka razy przenoszone do większych obiektów. W latach 30. XX wieku podjęto działalność kaznodziejską z gramofonami. W 1938 roku brało w niej udział 309 głosicieli. Rok później odbył się kongres w Helsinkach. W 1939 roku działalność prowadziło 865 głosicieli.
W czasie II wojny światowej, 30 kwietnia 1940 roku, działalność została zakazana. Za odmowę pełnienia służby wojskowej wielu głosicieli osadzono w więzieniach lub nałożono na nich areszt domowy. W niektórych wypadkach zostali skazani na karę śmierci, lecz żadnego wyroku nie wykonano. Miały one być środkiem zastraszenia i próbą wywarcia wpływu na pojedynczych Świadków Jehowy. Pomimo zakazu, w 1940 roku wynajęto Stadion Olimpijski w Helsinkach w celu przedstawienia wykładu publicznego. Rozprowadzono około 78 tysięcy ulotek zapowiadających wykład. Ponieważ tuż przed rozpoczęciem programu władze zabroniły jego przedstawienia, rękopis z tekstem wykładu przedłożono do największych dzienników ukazujących się w Finlandii, które docierały do ponad miliona osób.