Arn opuszcza klasztorne mury w momencie, gdy o królewską koronę rozpoczynają walkę Karol Sverkersson i Knut Eriksson. Arn, należący do rodziny zwolenników Knuta, który w dzieciństwie był jego przyjacielem, stanąłby u jego boku, gdyby nie wykraczająca poza konwenanse historia miłosna, która zostanie politycznie wykorzystana przeciwko niemu. Wskutek intrygi, oskarżony o grzech nieczystości (Arn miał jakoby „zhańbić” dwie siostry), zostaje zobowiązany do odbycia pokuty; jednocześnie jego ukochana Cecylia Algotsdotter (Sofia Helin), która jest w ciąży, zostaje zmuszona do wstąpienia do klasztoru. By ratować honor i pragnąc ocalić miłość łączącą go z Cecylią, Arn wyrusza do Ziemi Świętej, gdzie toczy się krwawa wojna pomiędzy chrześcijanami i muzułmanami. Arn nie wchodzi w niejasne układy, nie prowadzi dworskich gier, wypełnia misję przepisaną zakonowi Templariuszy, w szczególności obrony pielgrzymów, z myślą o zakończeniu służby i powrocie do kraju. Arn zyskuje sławę wśród chrześcijan i muzułmanów, a w pewnym momencie przypadkiem ratuje przed zbrojnymi opryszkami samego Saladyna (podróżującego w ukryciu w towarzystwie dwóch ludzi), który nie zapomni o długu wdzięczności wobec „najzacniejszego ze swoich wrogów”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Templariusze: Miłość i krew · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.