Od tamtej pory urządzenia mrożące próbki biologiczne przy użyciu programowalnych kroków lub kontrolowanych poziomów, są używane na całym świecie do mrożenia próbek ludzkich, zwierzęcych i biologicznych – celem lepszego zachowania (prezerwacji) i przyszłego rozmrożenia, zanim zostanie głęboko zamrożona (krioprezerwowana) w ciekłym azocie. Używa się ich do mrożenia oocytów, skóry, krwi, embrionów, spermy, komórek macierzystych i tkanek w szpitalach, lecznicach weterynaryjnych i laboratoriach badawczych na całym świecie. Np. szacuje się, że liczba żywych urodzin z powoli zamrażanych embrionów to ok. 300 000 do 400 000, czyli 20% z szacowanych 3 milionów dzieci urodzonych drogą zapłodnień in vitro.
Kilka niezależnych badań udowodniło, że zamrożone embriony, które wcześniej powoli ochładzano, mogą być pod pewnymi względami "lepsze" niż świeże przy zapłodnieniach in vitro. Wyniki przedstawiono na konferencji American Society for Reproductive Medicine w San Francisco w 2008. Badania wskazują, że stosowanie zamrożonych embrionów zamiast świeżych zmniejszyło ryzyko poronień i przedwczesnych porodów, jednak powody są jeszcze badane.