W 1946 mimo sprzeciwu pastora wygłosił po niemiecku mowę pogrzebową nad trumną swojego partyjnego kolegi Otto Ditterbrennera. Do swojej śmierci w 1954 pracował w sklepie spółdzielni rzemieślniczej, której był współzałożycielem.
Pochowany został na Starym Cmentarzu w Łodzi (część ewangelicka). Na jego pogrzebie 19 lipca 1954 pożegnalne przemówienie wygłosił jego przyjaciel z PPS Henryk Wachowicz. Jedyne wspomnienie pośmiertne opublikował jego dawny przyjaciel z Łodzi Otto Heike 13 września 1954 w organie SPD „Neuer Vorwärts” (Otto. Heike, Sozialistenführer gestorben. Zum Tode von Emil Zerbe – „Zmarł polsko-niemiecki przywódca socjalistów. Z okazji śmierci Emila Zerbe”).
Przypisy
Bibliografia
Czesław Brzoza: Emil Zerbe, w: (red. Jacek Majchrowski), Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej, Warszawa 1994, s. 486 (biogram nr 1668).
Leon Chajn: Materiały do historii klubów demokratycznych i Stronnictwa Demokratycznego, Warszawa 1964, t. 2, s.