Ich dwa ciężkie krążowniki należały do jednych z najsilniejszych na świecie, uzbrojone w 10 dział kaliber 203 mm każdy, podczas gdy brytyjski HMS „Exeter” należał do „oszczędnościowego” typu i uzbrojony był jedynie w 6 dział tego kalibru, a amerykański USS „Houston” miał również 6 dział sprawnych z powodu zniszczenia rufowej wieży artyleryjskiej. Mniejsze znaczenie miała niewielka przewaga aliantów w lekkich krążownikach. Niejednorodność alianckiego zespołu nie wpływała dobrze na jego sprawność, gdyż załogi nie miały wcześniej okazji do ćwiczeń w jednym zespole, podczas gdy japońscy marynarze byli świetnie wyszkoleni do walk w zespole, a zwłaszcza do walk w nocy. Znaczącym czynnikiem okazała się także doskonałość techniczna torped kalibru 610 mm, w jakie uzbrojone były japońskie okręty. Ponadto, japońskie wodnosamoloty rozpoznawcze z okrętów przez większość czasu śledziły aliancki zespół i korygowały ogień artylerii, podczas gdy zespół kontradmirała Doormana pozbawiony był rozpoznania powietrznego.