Białe dragony mają oczy ciemne i cielistą, biało przypudrowaną obwódkę. Upierzenie zdrowego białego dragona ma połysk srebrzysty, szczególnie na szyi. Praca hodowców białych dragonów zwykle skupia się na poprawieniu wielkości woskówek oraz ujednoliceniu pokroju. Spotyka się także dragony białe o rubinowych oczach i rogowym dziobie. Nie jest to albinos, lecz potomek w drugim lub kolejnym pokoleniu czerwonych lub żółtych szymli.
Rzadziej spotyka się dragony czerwone i żółte. Nie zawsze kolor czerwony i żółty jest dostatecznie intensywny. Ponadto dziób u czerwonych i żółtych jest stosunkowo płaski, a woskówki niedostatecznie wykształcone. Być może dlatego czerwone i żółte osobniki niechętnie są hodowane przez miłośników dragonów. Pióra na szyi dragonów czerwonych powinny być metaliczno-czerwone, u żółtych zaś złote.