Efektownie i przybliżone w budowie do dragonów niebieskich są niebiesko-płowe, czerwono-płowe oraz żółto-płowe. Pióra na szyi żółto-płowych mają odcień różowy, a czerwono-płowych czerwono-zielony. Czerwono-płowe i żółto płowe – analogicznie jak u niebieskich – mogą mieć odpowiedniego koloru plamki (grochy). Znane są też szymle (grizli) niebieskie, czerwone i żółte. U szymli wymaga się, aby pigmenty na skrzydłach były w miarę równo rozłożone. Piękne szymle można uzyskać wówczas, kiedy niebieskiego szymla kojarzy się z niebieskim z pasami, czerwonego zaś szymla z czerwonym, a żółtego z żółtym.
Ostatnio dzięki pracy hodowlanej wielu miłośników dragonów spotyka się czarne tygrysy, czarne, niebieskie i płowe nakrapiane.
Z hodowli powinno się usuwać dragony o delikatnej budowie, cienkim i długim dziobie, kanciastej głowie, bez tzw. końskiej szyi, oraz gołębie, które już w pierwszym roku życia mają bardzo duże woskówki i szerokie brwi.
Dragony troskliwie opiekują się swoimi młodymi. Bez trudności jedna para może wykarmić i wychować sześć do osiem młodych, pod warunkiem że rodzice będą odpowiednio karmieni. Dragony chętnie jedzą duże ziarna, ale nie gardzą też prosem i innymi drobnymi nasionami.