Po odstąpieniu Zygmunta od Pragi, w sierpniu husyci pod wodzą Žižki ruszyli w pole przeciwko pozostającym w Czechach wojskom krzyżowców. Koniec lata i początek jesieni 1420 roku upływał obu armiom na wzajemnych podchodach i próbie opanowania lub odbicia ważniejszych miast i twierdz. Najbardziej aktywnym dowódcą sił katolickich był Oldřich z Rožmberka. Do ważniejszego starcia pomiędzy obiema armiami doszło 12 października pod Małym Borem. Siły husyckie, pomimo dość dotkliwych strat, bitwę wygrały. 1 listopada katolicy podjęli kolejną próbę pomocy oblężonemu Wyszehradowi. Doszło do zaciętych walk pomiędzy oblegającymi Wyszehrad husytami pod dowództwem Hynka Krušina z Lichtemburka a oddziałami dowodzonymi bezpośrednio przez Zygmunta Luksemburskiego. Przegrana bitwa pod Wyszehradem ostatecznie zmusiła Zygmunta do wycofania się z walk o Pragę. Po klęsce wojsk katolickich, obrońcy, nie widząc sensu dalszej obrony, podali Wyszehrad husytom. W grudniu 1420 roku, po śmierci Mikulaša z Husi, głównodowodzącym wojskami husyckimi został Jan Žižka.