Zygmunt Luksemburski na czele krzyżowców dotarł pod mury Pragi dopiero 30 czerwca, rozpoczynając oblężenie. Wcześniej zajął Slaný, Louny i Melnik oraz wysłał pod Tabor silne oddziały pod wodzą Oldřicha z Rožmberka, które miały za zadanie opanować miasto. Przewidując plany króla, jeszcze przed jego przybyciem pod stołeczne mury, 25 czerwca Pragę opuścił Mikulaš z Husi. Do starcia pod Taborem doszło 30 czerwca, gdzie husyci zadali dotkliwe straty wojskom katolickim. Po tym sukcesie Mikulaš z Husi nie powrócił do Pragi, ale podjął udaną próbę odbicia z rąk krzyżowców Hradca Kralove. W tym samym czasie Zygmunt, stojąc na czele wielkiej armii składającej się z rycerzy wielu europejskich państw, usiłował bezskutecznie opanować stolicę państwa czeskiego. 14 lipca rozegrał się jeden z ważniejszych epizodów oblężenia Pragi, tj. bitwa o Witkową Górę, która miała poważne następstwa dla losów całej krucjaty. Po tej klęsce w szeregi rycerzy Luksemburczyka wstąpiło rozprężenie, a on sam stracił wiarę w szybkie i łatwe opanowanie praskiego grodu. 28 lipca Zygmunt koronował się na króla Czech w katedrze św. Wita na Hradczanach, ale po akcie koronacji zarządził odwrót spod Pragi w kierunku Kutnej Hory.