Pojazdy zostają jednak uznane przez mieszkańców Alfa Centauri za broń i część z nich zostaje zniszczona z powodu podobieństwa do rakiet z bombami ze starej stacji kosmicznej. Do eskalacji konfliktu jednak nie dochodzi.
Narratorem jest lekarz, uczestnik wyprawy. Samotnik i egoista, wspinacz, maratończyk dojrzewa emocjonalnie w trakcie wieloletniej podróży odkrywając ponadczasową wartość miłości i przyjaźni.
Ponieważ cybernetyka była potępiana przez władze jako nauka imperialistyczna, Lem nazwał ją na potrzeby książki „mechaneurystyką”.
Autor używa tu neologizmów, opisując świat przyszłości, jak: gyromat (automat rekonstruujący przeszłość), organowiec (środek komunikacji), meteotechnika (kontrola klimatu), ścieracz (automat wycierający twarz chirurga w czasie operacji), a także używa znanych zwrotów w nowych kontekstach: dworzec rakietowy, grodzie atomowe, kapitan gwiazdowy, wybiegi rakiet.
Odbiór Antoni Smuszkiewicz określa powieść jako „przepojoną optymizmem”. Pisze, że w utworze nie brakuje aluzji do współczesnych czasów (imperializm amerykański).