Kościół Katedralny Błogosławionej Dziewicy Marii () – katedra kościoła anglikańskiego w Lincoln w Anglii. Poświęcona została w 1092 roku. W 1185 zniszczona przez trzęsienie ziemi i następnie odbudowana.
Od 1311 roku przez 238 lat katedra ta była najwyższą budowlą na świecie. Jej wysokość wynosiła 160 m.. Przewyższała o 13,4 m dotychczasową najwyższą budowlę świata, jaką była Piramida Cheopsa, zbudowaną cztery tysiące lat wcześniej (zakładając datę powstania przyjętą przez egiptologów). Dla okresu po zawaleniu się iglicy środkowej wieży w 1549 roku, za najwyższą budowlę uważa się, zależnie od źródła, kościół św. Olafa w Tallinnie lub kościół Mariacki w Stralsundzie.
Historia Tuż po utworzeniu w Lincoln biskupstwa w 1072 r. przystąpiono do wznoszenia pierwszej świątyni. Budowa trwała 20 lat, a konsekracja świątyni odbyła się 9 maja 1092 roku. 50 lat później wskutek pożaru zniszczeniu uległ drewniany strop. Odbudowana katedra w 1195 r. została ponownie uszkodzona w wyniku silnego trzęsienia ziemi odczuwanego w całej środkowej Anglii. Z inicjatywy nowego biskupa w krótkim czasie naprawiono szkody i rozbudowano sanktuarium. W 1549 r. środkowa wieża kościoła z iglicą została zniszczona podczas silnej burzy. Od okresu reformacji budynek należał do Kościoła anglikańskiego.