W czasie II wojny światowej w Lincoln stacjonowały brytyjskie siły powietrzne. Budowla była dobrym punktem orientacyjnym dla lotników. W murach świątyni można odnaleźć ołtarze poświęcone pilotom RAF-u.
Architektura Katedra ma charakterystyczny dla gotyku angielskiego układ, w którym długi korpus główny przecinają dwa transepty, z centralnie umieszczoną czworoboczną wieżą. Zachodnia fasada jest szeroka, a w jej centrum widnieją romańskie portale otoczone rzędami gotyckich ślepych arkad. Całość łączą dwie bliźniacze, czworoboczne wieże.
thumb|left|Wnętrze
Niektóre elementy filarów oraz kolumny w arkadach empor i oknach nawy głównej wykonano z ciemnego marmuru. Główną oś wnętrza zaznacza, umieszczone w sklepieniu, długie żebro szczytowe z odchodzącymi od niego wachlarzami bocznych łuków. W ramionach zachodniego transeptu znajdują się witrażowe rozety o misternych maswerkach. Dalej na wschód znajduje się chór, mieszczący stale z wyraźnie większym tronem biskupim. Chór jest otoczony przegrodą dekorowaną ślepymi arkadami. W tej części sanktuarium sklepienie ma niespotykany gdzie indziej układ przesuniętych żeber, nazywany szalonym sklepieniem.