Katedra Świętego Ducha – główna świątynia Kościoła Polskokatolickiego w RP, znajdująca się w Warszawie przy ul. Szwoleżerów 2, u zbiegu z ul. Czerniakowską.
Została wzniesiona jako wojskowa cerkiew prawosławna w Warszawie. Pełniła funkcję do czasu opuszczenia miasta przez większość ludności rosyjskiej w 1915 roku. W okresie międzywojennym XX w. była kościołem garnizonowym 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego. Od 1945 w posiadaniu Kościoła Polskokatolickiego jako jego katedra. Jest też kościołem parafialnym warszawskiej parafii Świętego Ducha.
Historia Niejasności dotyczące okoliczności powstania mały|Mozaika-mandylion nad jednym z bocznych wejść do obiektu jest jedynym elementem jego dekoracji, jaki przetrwał z okresu użytkowania go przez prawosławnych Obecna katedra polskokatolicka została wzniesiona jako wojskowa cerkiew prawosławna. Jej dokładny okres powstania oraz wezwanie, jakie nosiła, są w literaturze przedmiotem polemiki. Zdaniem Piotra Paszkiewicza budynek datowany jest na 1867 r., jego projektantem był Teodor Kozłowski, zaś patronką – św. Olga. Autor uważa wzniesienie cerkwi za element planowanej przez władze carskie ośmioletniej akcji budowania na terenach zaboru rosyjskiego okazałych świątyń prawosławnych, które miały przyczyniać się do utrwalania rosyjskich rządów na tym obszarze.