klasztor został samodzielnym opactwem (które od XIII wieku przeżywało swój szczytowy okres rozwojuMaraśkiewicz J., Zespół klasztorny O.O. Cystersów, karta ewidencyjna, Świętokrzyskie, 2460, rubryka 12.), a dzięki darowiznom władców, rycerstwa i szlachty stał się w późniejszych wiekach jednym z bogatszych klasztorów na ziemiach polskich. W 1249 r. konwent wąchocki otrzymał z rąk Bolesława Wstydliwego koncesję na poszukiwanie dóbr kopalnych w okolicy z prawem uzyskania 1/3 dochodów z odkryć górniczych (sól i metale). Cystersi z Wąchocka przyczynili się do rozwoju przemysłu nad Kamienną, zakładając kopalnie i zakłady metalowe w Bzinie, Mostkach, Parszowie, Wąchocku i Starachowicach. Do XV w. opatami wąchockimi byli wyłącznie cudzoziemcy, dopiero w 1461 roku na opata klasztoru po raz pierwszy wybrano Polaka – Mikołaja RaduńskiegoJanowski, A., Wycieczki po kraju I. Kielce – Chęciny – Karczówka - Góry Świętokrzyskie - Bodzentyn – Wąchock – Iłża - Radom, Warszawa 1902, s. 127, 128.. W 1525 roku Sejm Rzeczypospolitej zadecydował, że opatem może zostać jedynie rodowity Polak i to szlachcic. Miasteczko i klasztor kilkakrotnie były niszczone przez pożary i najazdy obcych wojsk, m.in. w latach 1259–1260 przez Tatarów, w czasie potopu szwedzkiego i w 1657 przez wojska Jerzego Rakoczego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wąchock · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.