W Grecji Alexander zawiera kompromis z Alisem: Alexander przejmie rządy, Alis natomiast zachowa koronę, ale nigdy się nie ożeni, a po jego śmierci na tronie zasiądzie Cligès. Pierwszą część utworu zamyka śmierć Alexandra. Po upływie lat od ugody z Alisem na łożu śmierci Alexander doradza synowi, by udał się do królestwa Króla Artura i zmierzył z rycerzami okrągłego stołu, a zwłaszcza z wujem Gawajnem. Pierwsza część poematu w typowy sposób realizuje konwencję opowieści o rcyerzu wędrującym w poszukiwaniu przygody i miłości.
Po śmierci Alexandra źli baronowie namówili Alisa, by złamał obietnicę i ożenił się z córką cesarza niemieckiego, Fénice. Alis udaje się po narzeczoną do Niemiec, zabierając ze sobą Cligèsa. Cligès i Fénice zakochują się w sobie od pierwszego wejrzenia. Alis żeni się z Fénice, małżeństwo nie zostaje jednak skonsumowane: na skutek magicznej mikstury Alis nie jest jednak świadomy tego faktu. Fenice broni się blekotem przed natarczywością starca, ale nie wiąże się z Cligèsem, bowiem związek z dwoma mężczyznami poniża kobietę. Wreszcie zaczarowany napój pozbawia ją pozornie życia. Po pogrzebie Cligès przywołuje ją do życia.