Benedykt XI (, właśc. Nicollo Boccasini OP; ur. w 1240 w Treviso, zm. 7 lipca 1304 w Perugii) – włoski duchowny rzymskokatolicki, dominikanin, papież w okresie od 22 października 1303 do 7 lipca 1304, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życiorys Urodził się w Treviso, był synem notariusza. W młodym wieku wstąpił do zakonu dominikanów, a następnie został wykładowcą teologii.
W roku 1296, ówczesny prowincjał Lombardii został wybrany generałem zakonu i jest jednym z czterech dominikanów, którzy objęli tron w Stolicy Piotrowej.
Szybko zdobył zaufanie papieża Bonifacego VIII, który mianował go kardynałem w 1298 r. i często wysyłał w misje pokojowe i dyplomatyczne do Węgier i Francji. Kiedy wybuchł konflikt Bonifacego z królem Francji Filipem IV Pięknym, stanął po stronie papieża, zarządzając nawet, by żaden z dominikanów nie kwestionował zwierzchności papieża i jego legitymacji do sprawowania władzy w Kościele.