Strategia wojskowa – element strategii bezpieczeństwa narodowego lub międzynarodowego, określający sposób w jaki należy rozwijać i wykorzystywać potencjał militarny dla osiągnięcia celów państwa lub grupy państw. To teoria i praktyka przygotowania i wykorzystania potencjału wojskowego w walce zbrojnej, prowadzonej w skali wojny, dla osiągnięcia założonych celów militarnych.
Charakterystyka strategii Strategia to jeden z najstarszych działów sztuki wojennej. Pojęcie strategii ewoluowało na przestrzeni lat. Początkowo dotyczyło wyłącznie kierowania siłami zbrojnymi. Kiedy dostrzeżono, że wojna nie jest wyłącznie zjawiskiem militarnym, klasyczne rozumienie strategii już nie wystarczało. Dla odróżnienia polityki państwa od strategii militarnej, zaczęto używać terminu wielka strategia. Był on przypisany kierownictwu politycznemu, a wielka strategia dotyczyła przedsięwzięć cywilnych i wojskowych przed i po zakończeniu wojny. W ramach samej strategii, jako jej specyficzną dziedzinę, zaczęto wyróżniać strategię wojskową. W pierwszej połowie XX wieku współistniały obok siebie strategia wojenna zajmująca się wojną w ogóle oraz wojskowa rozpatrująca użycie sił zbrojnych w wojnie. Od połowy XX wieku nastąpił podział strategii na liczne strategie szczegółowe.