Są to: strategia narodowa, która obejmuje relacje pomiędzy celami i środkami, władzą a zadaniami, możliwościami i zamiarami; strategia bezpieczeństwa narodowego, czyli teoria i praktyka działania państwa ukierunkowanego na osiągnięcie celów przyjętych w dziedzinie bezpieczeństwa, ujmowanych w skali ogólnej. Poziom strategiczny obejmuje zazwyczaj dwa szczeble: polityczny oraz militarny. Szczebel polityczny poziomu strategicznego, reprezentowany przez władze polityczne państwa czy sojuszu, stanowi źródło siły i decyzji. Szczebel militarny na poziomie strategicznym reprezentowany jest przez najwyższego rangą dowódcę wojskowego i jego sztab, który najczęściej funkcjonuje w strukturach ministerstwa obrony. Dowódca poziomu strategicznego pełni podwójną rolę, jest bowiem doradcą w obszarze wykorzystania militarnego źródła siły oraz dowodzi całością sił zbrojnych.