W 1081 roku ich wódz Robert Guiscard podjął próbę zaatakowania ziem cesarstwa na Półwyspie Bałkańskim i sięgnięcia po koronę cesarską. Nowy cesarz, którym w kwietniu 1081 roku został Aleksy I Komnen, zawarł sojusz z Wenecją. Po jego stronie opowiedział się też początkowo Konstantyn Bodin. Flota wenecka rozbiła wprawdzie pod Draczem flotę normańską, ale decydujące znaczenie dla dalszych losów kampanii normańskiej miało zwycięstwo lądowe, jakie w październiku 1081 roku Robert Guiscard odniósł nad armią cesarską. Konstantyn Bodin podczas rozstrzygającej bitwy wycofał się z walki, zapewniając Normanom zwycięstwo i zdobycie Dracza.
W następnych latach, korzystając z walk bizantyńsko-normańskich, Bodin przyłączył do swego królestwa ziemie serbskie pozostające dotąd pod zwierzchnictwem bizantyńskim: Raszkę, Bośnię na północy i być może Zahumle na zachodzie, a na południowym wschodzie Ulcinj, Skadar, Drivast i dolny Polat. W Bośni władzę objął namiestnik Bodina, który otrzymał tytuł bana – nadawany zarządcom terytoriów przygranicznych. W Raszce Bodin osadził żupanów ze swego dworu: Wukana i Marka, którzy w przyszłości mieli założyć nową dynastię żupanów Raszki (pochodził z niej między innymi Stefan Nemania). Tymczasem złożyli hołd swemu królowi i objęli w jego imieniu władzę nad Raszką.