Większość uczonych datuje początek ich urzędowania na 1083 lub 1084 rok. Marek wkrótce znika z kart historii, natomiast Wukanowi dane będzie odegrać znaczną rolę, najpierw u boku Bodina, a potem niezależnie od niego.
W 1085 roku zmarł Robert Guiscard i cesarstwo uwolniło się od zagrożenia normańskiego. Jeszcze w tym samym roku Bizancjum odzyskało Dracz, wprost, jak twierdzi Anna Komnena, lub, co bardziej prawdopodobne, zgodnie z relacją Popa Duklanina, za pośrednictwem Bodina, który po wycofaniu się Normanów zajął miasto, obawiając się jednak prowokować Bizantyńczyków, przekazał je następnie cesarzowi. Niemal bezpośrednio po zażegnaniu niebezpieczeństwa normańskiego Aleksy I musiał stawić czoła naporowi Pieczyngów. Jeszcze przed rozprawą z Pieczyngami, około 1090 roku, Bodin został pokonany przez Bizantyńczyków i dostał się do niewoli. W obliczu decydującej rozprawy z Pieczyngami Aleksy I zadowolił się traktatem pokojowym z Bodinem i wypuścił go na wolność. Powróciwszy do Zety Bodin musiał podjąć kroki przeciwko stryjowi Radosławowi, który podczas jego nieobecności odsunął na bok królową Jakwintę i przejął władzę w państwie. Musiał się z tym uporać stosunkowo szybko, skoro już wkrótce podjął próbę zerwania pokoju z Bizancjum. Historycy przypuszczają, że od tego czasu Radosław zarządzał Trawunią.