Rozbicie Pieczyngów wiosną 1091 roku pozwoliło cesarzowi podjąć akcję przeciw Serbom. Ostatecznie zmuszony był jednak ograniczyć się do obrony swych ziem macedońskich, które powtarzającymi się najazdami nękał z Raszki żupan Wukan, siejąc zamęt na terenach przygranicznych kolejno w 1091, 1092 i 1094 roku. W 1094 roku zagrożony najazdem Kumanów Aleksy I zmuszony był uznać pozorną uległość Wukana i pozostawić sprawę Serbów chwilowo nierozstrzygniętą .
Utworzenie arcybiskupstwa barskiego W tym czasie Bodin uwieńczył sukcesem długoletnie starania swego ojca o ustanowienie arcybiskupstwa dla ziem zeckich. Diecezje znajdujące się w granicach królestwa podlegały co najmniej trzem stolicom metropolitalnym: Splitowi, Draczowi, Bari, prawdopodobnie również Dubrownikowi, a być może że i Ochrydzie. Sytuacja taka uniemożliwiała prowadzenie spójnej polityki kościelnej i wymagała uporządkowania. W 1088 roku Bodin zwrócił się do jednego z dwóch urzędujących wówczas papieży, Klemensa III (uznanego potem za antypapieża) o ustanowienie metropolii w Barze. Motywy którymi się kierował nie są jasne. W grę mógł wchodzić stosunek Klemensa III do Bizancjum lub do sprzeciwiającego się utworzeniu metropolii barskiej arcybiskupa Splitu lub zwykły przypadek.