Szczegółowe komentarze przedstawia zwłaszcza w odniesieniu do epopei, domagając się zachowania jej w postaci ustalonej w epoce antycznej, niełączenia jej z motywami chrześcijańskimi. Chwali również twórczość Moliera i Jeana Racine’a, których dzieła przedstawia jako wzór odpowiednio komedii (z wyłączeniem fars Moliera) i tragedii. Pieśń IV Stanowi refleksję Boileau nad relacją między charakterem i postawą twórcy a ostatecznym kształtem utworu. Zdaniem autora złe prowadzenie się autora zawsze zmniejsza wartość jego dzieł, zaś zachowanie cnoty przekłada się na piękno tekstów.
Recepcja Sztuka poetycka stworzyła podstawę dla nieformalnego kodeksu pisania wierszy obowiązującego w klasycystycznej Francji. Na popularność Boileau miała wpływ jego postawa wobec Ludwika XIV – obok tekstów teoretycznych autor ten stworzył szereg utworów, w których chwalił jego osiągnięcia wojskowe i styl sprawowania władzy. Koncepcje Boileau spotkały się z ostrą krytyką w epoce romantyzmu, kontrowersje budziły również wśród krytyków późniejszych. G. Lanson i P.