Harry Männil (ur. 17 maja 1920 w Tallinnie w Estonii, zm. 11 stycznia 2010 w San José w Kostaryce) – estoński biznesmen, doradca ekonomiczny dwóch rządów Estonii, kolekcjoner sztuki, filantrop, oskarżany o zbrodnie wojenne przez Centrum Wiesenthala.
W czasie II wojny światowej pełnił służbę w dwóch administracjach okupacyjnych. Wiosną 1941 był urzędnikiem zarządzającym nieruchomościami mieszkalnymi w Tallinnie w schyłkowym okresie okupacji radzieckiej, następnie ukrywał się przed mobilizacją do Armii Czerwonej u Żydówki nazwiskiem Miriam Lepp (zamordowanej w 1942), a od pierwszych dni okupacji niemieckiej do czerwca 1942 był członkiem estońskiej Policji Politycznej w Tallinnie, prowadząc przesłuchania aresztowanych cywilów. Zarzucano mu udział w aresztowaniach i zabójstwach tysięcy estońskich Żydów i komunistów. Według dokumentów zebranych przez Centrum Wiesenthala miał osobiście zamordować 100 osób.
W 1943 przeniósł się do Finlandii, a jesienią 1944 do Szwecji. W związku z zarzutami o współpracę z III Rzeszą został tam postawiony przed Komisją Sandlera, po czym jego zezwolenie na pobyt nie zostało przedłużone.