W roku 1877 wiele lat po śmierci Błękitnej Kurtki opublikowano informację, że de facto był to biały człowiek nazwiskiem Marmaduke Van Swearingen, który został schwytany i adoptowany przez Szaunisów w latach siedemdziesiątych XVIII wieku, mniej więcej w czasie amerykańskiej wojny rewolucyjnej. Historia ta, spopularyzowana przez autora powieści historycznych Allana W. Eckerta w końcu lat sześćdziesiątych XX wieku, jest dobrze znana w Xenia w Ohio, gdzie w latach 1981-2007 rokrocznie odbywała się plenerowa inscenizacja przygód białego wodza Indian.
Mimo upartego podtrzymywania tej wersji wielu kwestionuje jej prawdziwość. Historyczne dane wskazują wyraźnie, że Błękitna Kurtka był znacznie starszy od Marmaduke’a Van Swearingena i w czasie, gdy Van Swearingen został przypuszczalnie schwytany, był powszechnie znanym wodzem. Co więcej, żadna z osób, które znały osobiście Błękitną Kurtkę, nie zostawiła w zapiskach niczego świadczącego, że mógłby być białym. Według historyka Johna Sugdena Błękitna Kurtka był niewątpliwie Szaunisem z urodzenia.