390px|right|thumb|Mapa Kraju z zaznaczonymi miejscami bitew Kraj Ohio (czasami także Terytorium Ohio) to nazwa używana w XVIII-wiecznej Ameryce w odniesieniu do ziem położonych pomiędzy Appalachami, rzeką Ohio i Jeziorem Erie. Jedno z pierwszych pograniczy w Stanach Zjednoczonych, obszar obejmujący niemal cały dzisiejszy stan Ohio, wschodnie partie stanu Indiana, zachodnią Pensylwanię i północno-zachodnią Wirginię Zachodnią. Kwestia zasiedlenia tego regionu jest przez historyków uważana za główną przyczynę wybuchu wojny z Francuzami i Indianami.
Historia Epoka kolonialna W XVII wieku ziemie na północ od rzeki Ohio zamieszkowali mówiący po algonkińsku Szaunisi. Około roku 1660, w czasie trwania konfliktu znanego jako wojny bobrowe, kontrolę nad Krajem Ohio przejęli Irokezi wypierając Szaunisów, a także podbijając i wchłaniając niewielki szczep Erie. Przez całe dziesięciolecia Kraj Ohio pozostawał w większości niezamieszkany, używany przez Irokezów jako tereny łowne.