W latach dwudziestych XVIII wieku do Kraju Ohio zaczęły migrować coraz liczniejsze grupy Indian. W 1724 r. Delawarowie założyli wioskę Kittanning nad brzegami rzeki Allegheny w zachodniej Pensylwanii. Delawarowie musieli migrować z powodu rosnącej liczby białych osadników zasiedlających wschodnią Pensylwanię. Z nimi przybyli ci Szaunisi, którzy mieszkali na wschodzie. Inne grupy rozproszonego przez Irokezów plemienia Szaunisów również zaczęły wracać do Kraju Ohio. Zjawili się Senekowie i inne plemiona irokeskie, które musiały uchodzić z ziem na południe od jeziora Ontario, gdzie toczyła się zaciekła rywalizacja brytyjsko-francuska.
Wojna siedmioletnia Wraz z przybyciem Europejczyków do praw do regionu zaczęły przyznawać się zarówno Zjednoczone Królestwo jak i Francja; obie strony zaczęły natychmiast uprawiać handel z Indianami. Za właścicieli uważali się też Irokezi, którzy kraj podbili. Rywalizacja pomiędzy dwoma państwami europejskimi, Irokezami, plemionami z Ohio odegrała ważną rolę podczas wojny w latach pięćdziesiątych XVIII wieku. Pozostając początkowo neutralni, Indianie z Ohio opowiedzieli się ostatecznie za Francuzami. Wyposażeni i dozbrojeni przez Francuzów jęli przeprowadzać brutalne rajdy tzw. „Ścieżką Kittanning” na osady brytyjskie na wschód od Alleghenów.