Isildur – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.
Jeden z wielkich władców ludzi z przeszłości Śródziemia, wywodzący się spośród Dúnedainów z Númenoru. Sojusznik elfów, razem z nimi walczył w wojnie z Sauronem. To właśnie Isildur odebrał Pierścień Władcy Ciemności. Odległym potomkiem tego bohatera był Aragorn, członek Drużyny Pierścienia.
Isildur pojawia się w Silmarillionie i Niedokończonych opowieściach. Bardzo często wspominają o nim różne postacie z Władcy Pierścieni. Liczne informacje na jego temat znajdują się w Dodatkach do trzeciego tomu tej powieści.
Isildur Dúnadan, urodzony w Númenorze w 3209 roku Drugiej Ery, zginął w Śródziemiu 4 października 2 roku Trzeciej Ery.
Był starszym synem Elendila. Współrządząc z bratem, Anárionem, był drugim królem Gondoru. Panował przez sto dwadzieścia trzy lata. Po śmierci ojca został Najwyższym Królem Arnoru, zwierzchnim władcą Północnego i Południowego Królestwa Númenorejczyków.
Númenor i Gondor Tak jak ojciec należał do stronnictwa Wiernych, podczas gdy królestwem władał Ar-Pharazôn, omamiony przez Saurona.