W roku 1067 Odon został hrabią Kentu, i przez kilka lat był zaufanym królewskim ministrem. W przypadku nieobecności Wilhelma (np. podróży do Normandii), pełnił de facto obowiązki regenta Anglii, czasami dowodząc wojskami królewskimi w walkach z rebeliantami (np. podczas buntu baronów w roku 1075), aczkolwiek dokładne określenie zakresu jego władzy nie jest dziś możliwe. W kilku przypadkach towarzyszył Wilhelmowi w podróżach na Kontynent.
W tym czasie Odon zyskał wiele nadań ziemskich w Anglii, więcej niż ktokolwiek poza samym królem: miał posiadłości w 23 hrabstwach, głównie w południowej i wschodniej Anglii.
Proces, uwięzienie i bunt W 1076 roku stanął przed sądem, oskarżony o sprzeniewierzenie dóbr Korony i diecezji w Canterbury. Trzydniowy proces w miejscowości Penenden Heath w hrabstwie Kent toczył się w obecności wielu notabli duchownych i świeckich. Zgodnie z wyrokiem musiał zwrócić część posiadłości, a jego majątek został zrewidowany.