W 1082 został nagle pozbawiony łask królewskich i uwięziony z powodu planowania ekspedycji militarnej do Włoch. Nie wiadomo, co nim kierowało. Kronikarze, spisujący dzieje w następnym dopiero pokoleniu, twierdzili że Odon zamierzał uczynić samego siebie papieżem, ale współczesne im źródła nie potwierdzają tego. Niezależnie od przyczyny, Odon spędził następne pięć lat w więzieniu, a jego angielskie posiadłości zostały zajęte przez króla, podobnie jak jego godność earla Kentu: nie odebrano jednakże Odonowi godności biskupa Bayeux.
Na łożu śmierci William, w roku 1087, ubłagany przez brata Roberta de Mortain, ostatecznie uwolnił Odona. Po śmierci króla Odon odzyskał godność i przywileje earla, a wkrótce zorganizował kolejną rebelię, tym razem celem wymuszenia przyznania tronu Anglii synowi Wilhelma Robertowi Krótkoudemu. Rebelia została stłumiona, a William Rudy, ku rozczarowaniu swych zwolenników, zezwolił Odonowi opuścić królestwo. W latach następnych Odon pozostał w służbie Roberta w Normandii.