Największy wpływ na pracę Linga miał niewątpliwie jego kolega z Chin, który wprowadził go w tajniki Tui na i sztuk walki. Johan Georg Mezger (1838-1909) opracował zredukowany zestaw technik Linga zwany masażem szwedzkim. Tymi technikami są effleurage (długie, posuwiste pociągnięcia), petrissage (unoszenie i ugniatanie mięśni), friction (mocne i głębokie, okrężne ruchy pocierające), tapotement (klepanie) i vibration (dynamiczne potrząsanie lub wprawianie w wibracje określonych mięśni). Przedstawione techniki są również podstawą Tui na i masażu chińskiego.
Ling i jego wcześniejsi asystenci nie zostawili właściwej dokumentacji prowadzonych przez nich kuracji, a większość zapisów jednych terapeutów pozostaje w sprzeczności z zapisami innych, co doprowadziło do rozwoju dwóch kierunków w szwedzkiej gimnastyce: konserwatywnego (niektóre formy ćwiczeń gimnastycznych zależały od wymogów ortodoksyjnej medycyny) oraz progresywnego (ćwiczenia zastępowały każdy inny rodzaj leczenia. Przedstawicielem tego kierunku został Henrik Kellgren).