250px|right|thumb|Dobroczynność, ilustracja do powieści Szalony pasterz

Szalony pasterz (oryg. fr. Le Berger extravagant) – siedmiotomowa powieść Charlesa Sorela wydana po raz pierwszy w 1627. W zamiarze autora miała być satyrą na popularny nurt powieści pasterskiej, przede wszystkim na najbardziej znane dzieło tego gatunku - Astreę.

Okoliczności powstania utworu Charles Sorel określał swoje dzieło jako "antypowieść", otwarty manifest wymierzony przeciwko konwencji powieści pasterskiej i jej naśladownictwu w życiu codziennym, bardzo popularnym wśród francuskiej arystokracji. Najprawdopodobniej inspiracją dla powstania utworu był Don Kichot, z którym Sorel mógł zapoznać się w przekładzie francuskim po 1618.

Treść Główny bohater utworu, paryski mieszczanin Ludwik, pod wpływem kolejnych czytanych romansów pasterskich postanawia - niczym ich bohaterowie - porzucić dotychczasowe życie i osiedlić się na wsi pod imieniem Lysis, pasąc zakupione stado owiec i poszukując romantycznych przygód. Grupa jego przyjaciół, pragnąc przekonać go o absurdalności koncepcji pasterskich, również przebiera się za idyllicznych pasterzy i aranżuje szereg przejaskrawionych sytuacji, które jednak nie skłaniają Ludwika do zmiany postępowania.