Doświadczenia Dicka ze środowiska narkotykowego pozwoliły mu uchwycić język, rozmowy i całą subkulturę lat 60. z niepowtarzalną klarownością. To zagadnienie zostało bliżej wyjaśnione w posłowiu, gdzie twórca dedykuje książkę przyjaciołom, którzy cierpieli z powodu wyniszczenia organizmu, bądź którzy zmarli w wyniku zażywania narkotyków. Epilog odzwierciedla mimowolne pożegnania, które przewijają się przez całą fabułę, ukazuje nieodwracalne zmiany i wypalenie się młodych ludzi, którzy mieszkali z Dickiem w tym okresie.
Po wygłoszeniu referatu Androidy i ludzie Dick został członkiem kanadyjskiego programu odwykowego X-Kalay, który okazał się mało skutecznym. Uczestnictwo autora zostało sportretowane w książce z 1988 roku pt. The Dark-Haired Girl (kolekcja listów i dzienników z tego okresu, w większości o charakterze miłosnym). Owe doświadczenia były prawdopodobnie powodem, dla którego klinika w powieści została przedstawiona z tak dużym kolorytem i dokładnością. Wykonując prace dla placówki X-Kalay, Dick rozwinął pomysł centrów odwykowych wykorzystywanych potajemnie do produkcji narkotyków (stąd książkowa klinika New-Path).