oraz dzierżawa cegielni i gospodarstw rolnych należących do przedsiębiorstwa. Od 1934 r. mimo polepszenia koniunktury i wzrostu żeglugi towarowej, ogólna kondycja spółki nie poprawiła się, gdyż zyski trzeba było przeznaczyć na częściowe pokrycie strat z lat ubiegłych, uregulowanie odsetek zaległych podatków i świadczeń socjalnych.
Lloyd Bydgoski w 1934 r. dysponował 19 statkami i 17 barkami. Miał swe oddziały w Warszawie, Gdańsku i Włocławku. Jego statki pływały zarówno po Brdzie i Kanale Bydgoskim, jak również po Wiśle. W przededniu wybuchu II wojny światowej „Lloyd Bydgoski” posiadał 15 statków holowniczych o sile 2545 KM i 1 statek parowy, pilotowy o sile 90 KM, 1 statek morski o sile 125 KM – razem 2760 KM, oraz 17 barek o pojemności 6324 tonTurowski Stefan. Żegluga śródlądowa w Bydgoszczy w latach 1945–1982. [w:] Kronika Bydgoska IX (1982-1985). Bydgoszcz 1988.. Dla zaspokojenia potrzeb zleceniodawców „Lloyd” angażował dodatkowo do przewozu towarów – szyprów posiadających własne barkiWedług zajmującego się wówczas kontrolą gospodarki Urzędu Pomiarowego, w roku 1933 były zarejestrowane w Bydgoszczy 123 barki, podczas gdy w Toruniu 14, a w Gdańsku 61. Za: Jeleniewski Marek. Rola Brdy i Kanału Bydgoskiego w powstaniu i rozwoju Bydgoszczy. [w:] Zasoby przyrodnicze i kulturowe drogi wodnej Wisła-Odra. Praca pod red.