Legioniści wspinali się po zboczu wzniesienia 1276 w bardzo ciężkich warunkach. Przez pięć godzin brnęli w ponad dwumetrowym śniegu, poprzez gęsty las, rozpadliny i pnie zwalonych drzew.
Około godziny 12:00 kompanie 2 i 4 niezauważone osiągnęły szczyt wzgórza 1276 i dotarły w pobliże stanowisk rosyjskich. Gdy żołnierze por. Strzeleckiego znaleźli się na 20 kroków od Rosjan, doszło do krótkiej wymiany zdań z przeciwnikami. Rosjanie przez moment udawali, że chcą się poddać. Jednak chwilę później zdradziecko zaatakowali, toteż negocjacje zostały gwałtownie przerwane.
Legioniści rozpoczęli natarcie na wieś Flutorica z południowego zachodu. Już pod ogniem Rosjan obydwie kompanie rozwinęły się do natarcia. Wzajemne ostrzeliwanie trwało 2 godziny. Padały strzały z małej odległości, a nawet dochodziło do walki wręcz. Około godziny 14:00 Rosjanie próbowali obejść prawe skrzydło 2 kompanii, co groziło odcięciem legionistów od drogi. Choć sytuacja Polaków była trudna, udało im się zablokować oskrzydlający manewr Rosjan. Wkrótce do walki wkroczyły dwie legionowe baterie artylerii: 2 bateria podporucznika Wiktora Gosiewskiego oraz 3 bateria porucznika Kaspera Wojnara, która stanęła na drodzeWięcej o armatach, w jakie wyposażone były 2 i 3 bateria artylerii w styczniu 1915 zob.