Zalety Wśród zalet protokołu EAP należy wymienić: obsługa różnorodnych metod uwierzytelniania, istnieje możliwość negocjacji używanej metody uwierzytelniania, ponieważ urządzenie dostępowe może pracować w roli pośrednika, możliwe jest wdrożenie nowej (lub aktualizacja) metody uwierzytelniania, bez ingerowania w jego konfigurację – wymagana jest jedynie aktualizacja oprogramowania po stronie suplikanta i zewnętrznego serwera uwierzytelniania, separacja pomiędzy urządzeniem dostępowym a zewnętrznym serwerem uwierzytelniania ułatwia zarządzanie danymi poufnymi, takimi jak np. loginy i hasła użytkowników.
Wady Najistotniejsze wady protokołu EAP to: nie wszystkie implementacje PPP wspierają uwierzytelnianie z wykorzystaniem protokołu EAP, sprzęt sieciowy (przełączniki, punkty dostępu) musi posiadać obsługę protokołu IEEE802, ze względu na separacje urządzenia dostępowego od zewnętrznego serwera uwierzytelniania komplikuje się analiza zagadnień bezpieczeństwa.
Metody EAP Dokument wprowadza następujące obowiązkowe metody uwierzytelniania: MD5 , (), ().
Oprócz wyżej wymienionych metod istnieje wiele innych które są opisane w odrębnych dokumentach, np.: EAP-TLS – , EAP-TTLS – draft-ietf-pppext-eap-ttls-01.txt, EAP-IKEv2 – .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Protokoły sieciowe Kategoria:Protokoły kryptograficzne Kategoria:Uwierzytelnienie