Na zachód od Kęt w 1273 wzmiankowany był gródek w Bestwinie, podobny istniał również w Dankowicach. Z kolei przy lokalnej drodze z Zatora wzdłuż Skawy istniały już Roków i Mucharz, oba wzmiankowane w 1254.
Pod koniec XIII wieku dynamicznie rozwija się osadnictwo, które można prześledzić na przykładzie Ryczowa. W 1284 cystersi z Mogiły otrzymali od księcia Przemysława raciborskiego 16 łanów gruntu leśnego w pobliżu nadwiślańskich Łączan (wzmiankowanych w 1229). W 1304 roku Mieszko cieszyński zezwolił cystersom wykarczować las i skolonizować go na prawie niemieckim. Osadnicy przybyli prawdopodobnie z podkrakowskich dóbr klasztornych i nadali wsi nazwę Ryczów, po raz pierwszy wzmiankowaną w 1329Historia Ryczowa. W ten sposób powstało wiele nowych miejscowości w terenach podgórskich, również z udziałem osadników z Niemiec, szczególnie w południowych zachodzie, gdzie powstała niemiecka wyspa językowa. Wiadomo że powstałe po 1255 roku opactwo cystersów w Rudach k. Raciborza założyło na początku XIV wieku wsie Łodygowice, Pietrzykowice i Wilkowice, wykorzystując prawdopodobnie ten same teren, który podarowany był klasztorowi cystersów w Lubiążu, który jej nigdy nie wykorzystał.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Oświęcimia Oświęcim Kategoria:Historia administracji w Polsce