Diana po kąpieli () – obraz rokokowego malarza francuskiego François Bouchera.
Po raz pierwszy obraz został wystawiony w pałacu królewskim w Luwrze w 1742 roku. W murach muzeum powstałym w tym samym miejscu znalazło się ponownie w 1852 roku i zostało zakupione od prywatnego właściciela za kwotę 3200 franków. Przez ponad sto lat płótno nie było zauważone i kopiowane przez innych artystów. Dopiero w 1864 roku francuski malarz Edmond Hedouin dokonał pierwszej kopii – rycinę. Po nim obraz Diany zyskał duży rozgłos wśród widzów i modę na kopiowanie m.in. przez Renoira.
Opis obrazu Obraz jest typowym obrazem Bouchera, należącym do płócien dekoracyjnych. Na pierwszym planie widoczna jest naga bogini Diana, która przez założoną nogę na nogę przecina obraz diagonalnie odcinając fragment martwej natury u dołu dzieła od pochylonej nimfy. To, iż naga kobieta jest boginią łowów świadczą jej atrybuty ledwo widoczne na płótnie – łuk, strzały i psy myśliwskie. Diana siedzi na jedwabnej tkaninie symbolizującej luksus i kontrastującą z wiejskim odludziem. Kilka szczegółów przedstawionych na płótnie nawiązuje swoją symboliką do historii bogini. Wśród ustrzelonej zwierzyny znajdują się dwa gołąbki, które często były atrybutem Wenery, symbolem miłości. Podobny motyw Boucher zastosował w innym swoim dziele pt. Wenus pocieszająca Amora.