Hannibal Maria Di Francia, wł. Annibale Maria Di Francia (ur. 5 lipca 1851 w Mesynie, zm. 1 czerwca 1927 tamże) – włoski ksiądz rzymskokatolicki, zakonnik, założyciel Zgromadzenia Rogacjonistów Najświętszego Serca Jezusowego, działacz społeczny, święty Kościoła katolickiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie arystokratycznej jako trzecie z czworga dzieci. Jego ojciec, wicekonsul papieski Francesco, zmarł, gdy ten miał 15 miesięcy.
Mając 17 lat, odczuł powołanie do kapłaństwa i do poświęcenia całego swojego życia modlitwie o powołania. Jak sam napisał, odczuł on wielką potrzebę proszenia Boga o dobrych i świętych kapłanów dla Kościoła Świętego:
Wtedy to otrzymał intuicję swojego przyszłego charyzmatu, które opiera się na ewangelicznych słowach Jezusa:
Będąc w seminarium, Hannibal otrzymał wyjątkowy na owe czasy przywilej codziennego przystępowania do Komunii św. To ścisłe zjednoczenie z Jezusem Eucharystycznym objawiało się w sposób szczególny w trosce o tych wszystkich, którzy byli w jakiejkolwiek potrzebie materialnej, czy duchowej. I tak w 1878 roku, będąc jeszcze diakonem, spotkał Francesco Zancone, ślepego żebraka.