Tłumienie niskich częstotliwości pomaga w redukcji dudniącego, zamulonego brzmienia. Dla przykładu jeśli w materiale źródłowym występuje gitara basowa i bębny, które powodują powstawanie nieciekawych efektów brzmieniowych pogłosu w niskich rejestrach, warto zredukować częstotliwości poniżej 100–200 Hz. Diffusion (rozproszenie pierwszych odbić). Parametr ten reguluje gęstość występowania pierwszych odbić. Jego zwiększenie wytłuszcza brzmienie pogłosu. Małą wartość dyfuzji stosuje się w przypadku wokali i padów klawiszowych. Dużą dla instrumentów perkusyjnych. W niektórych urządzeniach/programach jest możliwość niezależnej regulacji dyfuzji dla „ogona” pogłosowego. Room size (wielkość pomieszczenia). Jeśli brzmienie pogłosu staje się rezonujące w odniesieniu do niektórych częstotliwości, zmiana tego parametru może znacząco poprawić sytuację. Decay time (czas zanikania). Parametr określa jak długo trwają odbicia, dopóki nie wytracą swej energii. Predelay (wstępne opóźnienie). Opóźnienie, po którym pogłos zostanie nałożony na „suchy” dźwięk. Niektóre pogłosy mają możliwość niezależnej regulacji opóźnienia wstępnego pierwszego odbicia i „ogona” pogłosowego. W przypadku symulacji rzeczywistych przestrzeni ten pierwszy powinien być krótszy niż drugi. Zwiększenie opóźnienia wstępnego daje wrażenie większej przestrzeni. Reverb density (nasycenie pogłosu). Early reflection level (poziom pierwszych odbić).