convolution reverb) – w tym przypadku generowanie pogłosu odbywa się na drodze operacji cyfrowego splotu dźwięku wejściowego z odpowiedzią impulsową danego pomieszczenia. Aby uzyskać odpowiedź impulsową, należy wygenerować w konkretnym pomieszczeniu (np. kościele, teatrze czy też studiu) szerokopasmowy sygnał i nagrać go w trybie mono lub stereo razem z aurą pogłosową tego pomieszczenia.
Parametry procesorów pogłosowych
Procesory pogłosowe wysokiej klasy mają możliwość regulacji wielu parametrów, która pozwala na uzyskanie określonego efektu brzmieniowego. Damping (tłumienie). Jeśli w pomieszczeniu, w którym rozchodzi się dźwięk dominują twarde powierzchnie, „ogon” pogłosu będzie brzmiał jasno i dość twardo. Miękkie elementy pomieszczenia (takie jak dywany, kotary) oraz publiczność powodują pochłanianie wysokich częstotliwości, w efekcie czego uzyskuje się cieplejsze, ciemniejsze brzmienie pogłosu. High/low frequency attenuation (tłumienie wysokich/niskich częstotliwości) – parametry te określają pasmo częstotliwości przechodzących przez pogłos. Jeśli efekt brzmi zbyt metalicznie, zmniejsza się poziom wysokich tonów, poczynając od 4–8 kHz. Wiele cenionych przez realizatorów pogłosów płytowych tłumi częstotliwości powyżej 5 kHz, więc nie zawsze są one potrzebne dla zachowania dobrego brzmienia.